Pas op met chocolade!

Chocolade met nootjes, chocolade met zachte vulling of andere trakties; het is allemaal overheerlijk. Maar pas op: chocolade is giftig voor honden!

In cacao komt van nature een aantal giftige stoffen voor. De cacao plant gebruikt deze stoffen, zogenaamde alkaloïden, om zich te beschermen tegen bijvoorbeeld bacteriën. Theobromine is een voorbeeld van zo’n giftige stof. Wij mensen breken deze stof snel af, waardoor het nauwelijks in het bloed zal komen en we er geen vervelende gevolgen van zullen ondervinden. Bij honden en katten ligt dat anders. In tegenstelling tot mensen kunnen deze dieren de gifstoffen in chocolade namelijk niet goed afbreken, met als gevolg dat honden, maar soms ook katten er ziek van kunnen worden.

Verschijnselen

Bij honden en katten met een chocolade vergiftiging kunnen verschillende verschijnselen voorkomen. Braken wordt nogal eens gezien, al dan niet in combinatie met diarree. Theobromine werkt onder andere op het zenuwstelsel, wat leidt tot verschijnselen als omvallen, een slingerende beweging, dwangmatige bewegingen en soms zelfs coma. Door de negatieve invloed op de hartspier kunnen hartritmestoornissen ontstaan en kan zelfs plotselinge sterfte optreden. 

Is één chocolaatje al erg?

Of de hond of kat, na opname van chocolade, problemen gaat krijgen is niet alleen afhankelijk van de opgenomen hoeveelheid, maar ook van de soort chocola, of om precies te zijn: van de hoeveelheid cacao die in de chocolade zit. In pure chocolade zit het meeste en het minste komt voor in zogenaamde ‘witte’ chocola. Melkchocola neem een tussenpositie in. In het algemeen kun je zeggen dat een hond een flinke hoeveelheid op moet eten om problemen te krijgen, zeker wanneer het gaat om melk- of witte chocola.

Wat te doen als uw hond of kat chocolade heeft gegeten

Als uw hond of kat chocolade heeft gegeten dient u met spoed de dierenarts te bellen. Deze kan dan bepalen of de hoeveelheid zodanig is dat ingegrepen dient te worden. Dit ingrijpen zal, als het niet meer dan 2 uur geleden is, bestaan uit het laten braken van de hond of kat. Hiermee wordt de geconsumeerde chocolade uit de maag verwijderd. Eventueel zal een nabehandeling ingesteld worden met medicijnen die de gifstoffen in de darm kunnen binden.

Als het meer dan twee uur geleden is dat de hond de chocolade heeft opgegeten dan heeft braken geen zin meer. In het algemeen zal het dier dan opgenomen worden op de praktijk en zullen de verschijnselen symptomatisch bestreden worden. Een ‘anti-gif’ bestaat helaas niet.