De talgkliercyste

Een atheroomcyste of talgkliercyste is een regelmatig voorkomend goedaardig huidgezwel dat voornamelijk gezien wordt bij honden van middelbare tot oudere leeftijd. Een talgkliercyste ontstaat doordat de afvoergang van de talgklier verstopt raakt, waardoor een met talg en hoornsubstantie gevulde holte ontstaat die wordt omkapseld door een dikke cystewand.

Atheroomcystes kunnen in principe overal ontstaan, maar worden voornamelijk gezien op de rug of in de nek. Zoals gezegd zijn ze volkomen goedaardig. Honden kunnen soms jarenlang één of meer van dergelijke "bulten" hebben zonder dat ze er hinder van ondervinden. Soms is het door in de knobbel te knijpen mogelijk om de vettige inhoud naar buiten te drukken. Dit laatste dient echter afgeraden te worden. In de eerste plaats is het zinloos. Alleen de inhoud van de cyste wordt op deze manier verwijderd en omdat de cystewand achterblijft zal de knobbel snel terugkomen. Belangrijker nog is het risico dat de cyste door het uitknijpen geïnfecteerd raakt,  met als gevolg een talgklierabces.

Behandeling

In principe hoeven atheroomcystes niet behandeld te worden. Een reden om de cyste toch te verwijderen kan zijn dat het als ontsierend ervaren wordt - een kortharige hond met een knobbel op z’n rug is niet erg fraai - of omdat de knobbel regelmatig beschadigd raakt door schuren of tijdens het borstelen. Bij het verwijderen is het van belang dat de gehele cyste, dus inclusief de cystewand, verwijderd wordt. De ingreep zal in het algemeen onder algehele anaesthesie uitgevoerd worden.

Verwijderen is zeker noodzakelijk als er een talgklierabces is ontstaan. In dat geval zal het abces, samen met het ontstoken weefsel in de directe omgeving weggenomen moeten worden tijdens een operatie. Vaak is behandeling met antibiotica in zo’n geval ook nodig.

 Een talgklierabces in de rughuid van een hond.

Het abces is, inclusief de ontstoken cystewand, verwijderd.